Noorwegen

Naar de Noren!

Van België vliegen we naar Oslo. Dan met de trein naar Otta en dan nog even rijden naar Høvringen. Waar hebben we onze Bootzers nu weer naartoe gestuurd, vraag je je af. Naar een winterparadijs in Noorwegen! We slapen vandaag en morgen in een gezellig berghotel middenin de natuur.

We gaan toch niet in de sneeuw wandelen zeker?

Nee. Maar wel er óp! We binden onze sneeuwschoenen aan voor een trip naar Vardhøe. Dat punt biedt een mooi uitzicht op Høvringen, waar we vandaan komen en op Rondane waar we nog veel van gaan zien.
Na de middag staan er crosscountry ski’s voor ons klaar. Want je kan hier niet een week zijn zonder de nationale sport op z’n minst even te hebben geprobeerd. Geen paniek als je niet kan skiën. Je leert het hier, zelfs hoe je omhoog moet skiën.

Naar Putten Seter

Bye bye Høvringen en op naar Putten Seter en ons gezellig logies voor 2 nachten, met prachtig zicht over de vallei Gudbrandsdalen en Jotunheimen. Wandelen met sneeuwschoenen kunnen we intussen met de vingers in de neus, al raden wij het af (vastgevroren vingers in de neus zijn geen zicht). Wie bij aankomst nog geen zwarte sneeuw ziet, kan zich wagen aan een afdalingske per 'romperacer', een traditionele houten slee. Heel meesleeënd!

Utsiktse uitzichten

We trekken er op uit voor een tocht in de buurt van ons logies. Als er een plaatsje ‘Utsikte’ noemt (Noors voor ‘uitzicht’) dan weet je dat je je daar mag verwachten een een uitzicht om U(tsikte) tegen te zeggen. Als het weer het toelaat is het doel de top van Formokampen. Een pittig klimmetje dat beloond wordt met een uitzicht om u tegen te zeggen.

Na een relatief korte etappe durven Bootzers in de namiddag nog een extra sneeuwschoenentocht te maken of een poging wagen om hun romperacerecords van gisteren te verbreken.

Naar Smuksjøseter

We raken al stilaan gewend aan de sneeuwraketten die stevig onder de bootz gebonden zitten. Als de bergtoppen uit de verte steeds dichter komen, naderen we onze volgende slaapplek: berghotel Smuksjøseter, gelegen naast het rustige meer Høvringsvatnet. We tellen de reflecties van de vallende sterren in het meer op deze afgelegen plek. Meer moet dat niet zijn.

Mushing and much more

In de voormiddag staat er iets heel bijzonders op het programma: een husky-ervaring waar bootzers en hondjes even gelukkig van worden. Husky’s zijn sterke, sociale sledehonden met een stevige vacht, gemaakt voor sneeuw en koude. Geef ze ruimte en ze doen waar ze het liefst mee bezig zijn: rennen.

In de namiddag is er tijd voor nog een wandeltochtje, of wat tobogganing.

's Avonds maken we ons klaar voor een echt ‘black sky adventure’. We nemen de sneeuwmobiel naar een geheime plaats zonder enige lichtvervuiling. Met wat geluk zien we niet alleen sterren maar ook het noorderlicht! Sowieso bouwen we een gezellig kampvuur met warme chocomelk of andere verwarmende drank. Wie de nacht nog wat langer wil laten duren (en terecht!) kan op sneeuwschoenen terug stappen. Of je springt achterop de sneeuwmobiel.

Bakside

We hebben één van de mooiste sneeuwschoentochten voor de laatste wandeldag gehouden. De ‘weg’ brengt ons naar Baksidevassberget, een bergtop van waarop we een uitgestrekt zicht krijgen op het westelijk deel van het Rondane National Park. Richten we ons naar het zuiden dan zien we de Formokampen-piek. Als het weer meezit, zien we de eerste bergen van het Jotunheimen National Park en als de Noorse goden ons gunstig zijn, dan krijgen we misschien ook nog rendieren te zien.

Rondaaag

We zwaaien het ongelooflijke nationale park uit en laten ons brengen naar het treinstation van Otta. Bestemming opnieuw Oslo waar we definitief afscheid nemen van de sneeuw en terug naar Brussel vliegen.