Roemenië
De zuidelijke Karpaten van Transsylvanië
8 dagen
Deelnemers
Min. 7, max 13Geen afreisdatum voorzien

Overzicht
Dag aan dag
Dag 1
Transsylvaans transport
We zijn nog maar net geland in Boekarest of we tuffen met het busje naar Brasov. Een fijne stad die wacht op onze verkenning van de kleinste en gezelligste straatjes op zoek naar de geuren en kleuren van de stad. Die geuren en kleuren belanden later die avond ook op ons bord voor een traditionele Roemeense maaltijd. Gustos!
Brașov is een middeleeuwse stad in het hart van Roemenië. De stad ligt in het zuidoosten van Transsylvanië aan de voet van de Zuidelijke Karpaten en telde in 2011 circa 253.200 inwoners.
Dag 2
Vampier naar ginder
Na een bloeddorstige sip van onze ochtendkoffie zetten we onze tanden in een luguber uitstapje naar Bran Castle. We scheuren in de batmobiel (lijkt verdacht veel op een busje) langs de bergpassen naar dit griezelige kasteel. Meteen ook de startplaats van de wandeling in het Piatra Craiului National Park richting een authentiek en gezellig bergdorpje, Magura. Het pad kronkelt tussen de valleien en de bossen maar toch krijgen we regelmatig mooie vergezichten. We spotten hier en daar afgelegen bergdorpjes, die zodanig rustig zijn dat het niet anders kan of de inwoners moeten enkel ‘s nachts leven (of ze dan lange tanden krijgen en sardonisch lachen laat ik in het midden).
Dracula is een gothic horrorverhaal uit 1897 in de vorm van een briefroman, geschreven door de Ierse schrijver Bram Stoker. De hoofdpersoon van het verhaal, Graaf Dracula, is een aristocratische vampier uit Transsylvanië. Dankzij het succes van het boek en de verfilmingen die er in de loop der jaren op werden gebaseerd, groeide de figuur van Dracula uit tot 's werelds bekendste vampier.Het is een ideale wandeling van een 5-tal uur om te wennen aan de natuurpracht en aan elkaar. We overnachten 2 keer in Magura.
Dag 3
Kloofje naar onze hand
Het nationaal park van Piatra Craiului is dé nationale trots en met 5/5 sterren op tripadvisor één van de belangrijkste redenen om hier met Bootz absoluut naartoe te trekken. We nemen de tijd om door de prachtige Zarnesti kloof te stappen. Het lijkt hier wel of iemand hier met een mes (van enkele kilometers lang) vakkundig een diepe snede heeft gemaakt in de berg van steen en er dan wat mos heeft over uitgestrooid. En dat allemaal om ons te laten genieten van één van de mooiste wandelingen in Europa. We eten onze bokes op in de Curmatura berghut en zien de blijde blikken in de ogen van de vele wandelaars die hier komen uitrusten. In de namiddag keren we terug naar Magura.Dag 4
Toerist or not Toerist, that’s the question
We zagen de vorige dagen al enkele bergdorpjes liggen. Vandaag lopen we langs de mooiste van die dorpjes. Magura, Pestera, Sirnea (waar we vooral toeristen tegenkomen) en Fundata (waar we vooral locals tegenkomen). Een mooie wandeling met groot contrast tussen Sirnea en daarbuiten.
Sirnea, een toeristische trekpleister
Om het dorp op de kaart te zetten en zoveel mogelijk toeristen aan te trekken, organiseerde professor Nicolae Fruntes twee feesten: "De melkmaat en de ontmoeting van de dorpszonen" die elk jaar in juni wordt gehouden en tijdens het "Winter in Sirnea" festival, houden ze hier een skirace met fakkels, springen ze op hun slee en bouwen ze hier een stevig feestje.
Dag 5
Bergenlandsleven
Af en toe moeten we wat plaats maken voor paard en kar of een aftandse Lada maar voor de rest komen we weinig volk tegen op de wandeling van Fundata naar Fundatica. De mensen die we wél tegenkomen genieten van hun plattelandsleven (maar dan in de bergen... bergenlandsleven klonk wat gek) en begroeten ons met een hartelijke glimlach.
Omgeven door het Bucegi-gebergte en het Piatra Craiului-gebergte, is Fundata met zijn hoogte van 1360 m de hoogste gemeente van Roemenië. In augustus 1916, toen troepen van het Roemeense Oude Koninkrijk Oostenrijk-Hongarije binnenvielen, was het eerste dorp dat ze innamen Fundata, waar ook hun eerste gevangenen werden gevangengenomen en hun eerste slag om het leven kwamen.
Dag 6
Het rustige wild. Of was het de wilde rust.
Het heerlijk ontbijt krijgt wat tijd om zich om te zetten naar de nodige vitamientjes en calorieën in het wiebelende busje op weg naar Bugeci National Park. Een ritje van zo’n 30 minuten brengt ons naar het noordelijke deel van de berg. Daar is het rustiger en wilder tegelijk. Rustiger qua volk en wilder qua natuur. We passeren de “Evil Waterfall Mill”, een waterval die er eigenlijk vooral heel goedaardig uitziet. Het is duidelijk dat de natuur hier overal vrij spel krijgt. Na een 6-tal uur wandelen rijden we terug naar het guesthouse.
Dag 7
Ladders zat
De kloof van 7 ladders. Het zou een plaats kunnen zijn op een gezellig avondje Dungeons&Dragons. De werkelijkheid spreekt minstens evenveel tot de verbeelding. Ooit was er hier een grot, maar de natuur was de grot wat beu en deze begaf onder de druk van de rotswanden er langs. Die rotswanden lijken ook nu op ons af te schuiven. De canyon is smal en steil. Waardoor we soms ladders moeten nemen om langs de kolkende watervallen te klimmen. Maar eerst nog een uurtje rijden en een klein uur wandelen voor we in dit natuurfenomeen terecht komen. De kloof is gevormd door jura-gesteente en telt 7 watervallen waarvan de hoogste 15 meter is. Het kan hier soms wat aanschuiven zijn bij mooi weer. Wij stappen wat verder dan de meeste mensen en bereiken na een 2-tal uur de Piatra Mare berghut. Een smal en soms erg steil pad. Wie nog genoeg poeier in zijn benen heeft kan een optionele wandeling naar de top maken. (2 uur op en af). Maar een 7 uur stappen is deze dag sowieso al een stevige brok voor onze kuitspieren. Een laatste avondmaal zet de spreekwoordelijke kers op de taart.Dag 8
PA!
De middeleeuwse doolhof van Brasov heeft nog niet al zijn geheimen prijsgegeven. Tijd om nog wat cultuur mee te grabbelen. Maar het mag evengoed een fugly postkaartje om nog nét op tijd te versturen vanuit Roemenië. De race wie het eerst thuis zal zijn, het kaartje of jezelf, zal helaas niet zo spannend zijn.Een 3-tal uur rijden naar de luchthaven en dan nog een lange film vliegen. Tegen dan zijn we wel moe genoeg om ons eigen bedje opnieuw te appreciëren en enkele dagen uit te rusten terwijl we op dat postkaartje wachten...